കൊല്ലം : ഒരു മനുഷ്യൻ വലിയൊരു നഷ്ടത്തിലൂടെ കടന്നുപോയാൽ, ജീവിതം മുഴുവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കണമോ? രേണു സുധി വീണ്ടും ചിരിക്കുന്നതും സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നതും സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പങ്കുവയ്ക്കുന്നതും പോലും ചിലർ വിമർശിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?
കൊല്ലം സുധിയുടെ വേർപാട് രേണുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ വലിയൊരു വേദനയാണ്. പക്ഷേ ആ വേദനയോടൊപ്പം തന്നെ മുന്നോട്ട് പോകേണ്ട ഒരു ജീവിതവും അവർക്കുണ്ട്. കുട്ടികളുണ്ട്, കുടുംബമുണ്ട്, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുണ്ട്. ഒരാൾ ചിരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് പഴയ സ്നേഹം മറന്നുവെന്നോ ദുഃഖം ഇല്ലാതായെന്നോ അർത്ഥമില്ല. ഓരോ മനുഷ്യനും വേദനയെ നേരിടുന്ന രീതി വ്യത്യസ്തമാണ്. ചിലർ മൗനത്തിലാകും, ചിലർ കരയും, ചിലർ വീണ്ടും ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കും. അതിൽ തെറ്റെന്താണ്? രേണു എന്ത് ധരിക്കണം, എങ്ങനെ സംസാരിക്കണം, എപ്പോൾ ചിരിക്കണം എന്നൊക്കെ മറ്റുള്ളവർ തീരുമാനിക്കേണ്ടതുണ്ടോ? ഒരാളുടെ ദുഃഖത്തിന് കാലാവധി നിശ്ചയിക്കുന്നതിന് പകരം, വീണ്ടും ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരാളെ മനസ്സിലാക്കാൻ സമൂഹം പഠിക്കേണ്ട സമയമല്ലേ ഇത്?
